շուստռի ախչկերք


միքանի օր առաջ էր։ տենց ելի կիսասեռի տրամով նստած երգ-մերգ էի լսում։ Մեկել տենամ ֆեյսբուքյան ընկերներիցս մեկը եկավ օնլայն։ մի աղջիկ, որի հետ ինստիտուտում սովոլելու 1-ին կուրսում շատ մոտիկ էինք։ հետո ամառային արձակուրդերի ընթացքում միտեղ գնացինք։ ընդեղ իրա ընկերը եսիմ ինչ էր իրան ասել ու միանգամից իրա “էն օրերն” էին սկսվել։ էդ անտեր օրերն էլ նենց ուժեղ սկսեցին, որ դրանց դարից մոռացավ ընկեռ, ընկերուհի․․․ ֆռաց-ֆռաց գնաց իրան երկու ընկերուհի ճարեց, մեկը մեկից հետամնաց դեմք։

ժամանակը անցնում էր․ ու ինքը տեսավ որ են ժամանակ օբյեկտիվ չի եղել ու քյալություն ա արել։ Տեսավ որ էդ ընկերուհիներն իրան ապագա չեն, ու սկսեց մանրից էն հին ընկերների կողքերը ֆռֆռալ։ Տենց եկավ ու նորից սկսեց հետս մոտիկություն անել։

Մի օր էլ իրիկունը մեր տանը թեյըմպում կազմակերպեցի ու հավաքեցի են մեր հի կռուգին։ Հիշացնեմ որ էդ կռուգը ցրվել էր իրա պատճառով։ Տենց էդ որը դարձավ մերձեցման երեկո։ Հաջորդ օրվանից վսյօ ստալո նա սվոի մեսա։ Կակ նիվչյոմ նե բիվալո։

Ճիշտն ասած էն ժամանակ դա բոլորիս սրտով էր։

Հետո սաղ իմացան որ ամռանը ինձ բանակ են տանելու ու սկսեցին վաբշե կողքիցս էնկողմ չգնալ։

Եկավ ամառը ու ես գնացի ծառայության։ Տենց ծառայության սկզբում ինքը մեկ-մեկ զանգում, կամ գրում-մրում էր։ Բայց էդ էլ շատ չտևեց։

Հետո ես սկսեցի արձակուրդ գալ։ Հավաքում էի էն հին կռուգը գնում նստում էին միտեղ ու հիշու հին ու բարի օրերը։

Ժամանակի ընթացքում ինքը գտավ նոր բոյֆռենդ։ Պրիչյոմ ասում էն էդ գյադեն կունիլինգուսի մասնագետ էլ էր ձեռի հետ։ Տենց էդ գյադեն էլ դրան տարավ նոր շրջապատ։ Հայկական սութի գլամուրի էն միքիչ կրեատիվ մասաներ։ Էն սութի ֆատոգռըֆներ ու յանի բարձրաճաշակ դեմքեր-մեմքեր։ Ու նա նորից մոռացավ իրա հին ընկերներին․․․

Էն օրը իրան օնլայն տեսա ու գրեցի․․․ ասեց որ կարոտում ա ու հարցրեց թե երբ եմ գալու։ Ասեցի որ ամառը։ Հարցրեց թե քանի՞ օրով։ Ասի դե երեվի մի 70 տարով։ Դե ծառայությունս ա պրծնում վսյոտակի․․․ Վայ,- զարմացավ ինքը։ Էդ 2 տարին անցավ։ Վայ, ժամանակը ինչ արագ ա թռչում․․․ ու տենց լիքը զարմացական արտահայտություններ։ Հետո ասեց որ իրան չմոռանամ ու մեկ-մեկ կապնվեմ։

Ես ընկերներիս չեմ մոռանում։ Նայի դու չմոռանաս։

ես էլ առիթից օգտվեցի ու ասեցի որ ինքն էլ կարա մեկ-մեկ բլոգս կարդա ու հասցեն տվեցի։ Մեկել միքիչ հետո տեսնեմ էս խփնված ա բլոգիս լինկը պոստ ա արել իրա ֆեյսբուքի պատին։․․․ ու մոռացա։

Էսօր մտնեմ տենամ նոր նկարներ ա քցել, իհարկե իրա նոր շրջապատի նոր ընկերների հետ։ Տենց սղմի ու մտա իրա պռոֆայլը։ Մեկել մտածեցի, ասի տենեմ էն բլոգիս լինկը ինչ ա եղել։ Տեսան սրա տուֆտա ընգերները հո միամիտ չեն շշկռվել ու տակը մի բան տուֆտել։

Ման եմ գալիս ու չեմ գտնում։ Չկա ու չկա։ Երևի տուֆտա ընգերնեից մեկը ասելա բա ամոթ չի “սրա-նրա” բլոգի լինկերն էս փոստ անում պատիտ։ Էս խփոն էլ բռնել ջնջել ա։

Ա մնե ՊՈԽՈԻՅ! Ազիզ ջան! Էդ քո պատի լինկը չի որ ինձ պետքա տաքացնի։

Բայց էն, որ դու ընկերություն անել չգիտես ու հավայի սրա-նրա հետև էս ընկնում էդ լավ չի։

Քո արևին շուստռի ախչիկ ե՞ս։ Մտածում ես կարելի ա լինկը փոսթ անել, թող Միկան տենա։ Հետո կջնջեմ էլի, հո չի նայելու․․․ Հլը շուստռի տղա չես տեսել։ Նայի դանդաղ-դանդաղ խոսալովս միօր հետդ բարոյահոգեբանական զրույց չանեմ ու չլացես։ Փառք Աստծո ես մարդկանց ափերից հանելու տաղադ ունեմ։

Չնայաց․ ՏԻ ՄՆԵ ՍԱՎՍԵՄ ՊՈԽՈՒՅ, Ի ՏՈՉԿԱ․

Advertisements

4 thoughts on “շուստռի ախչկերք

  1. Որտեղ կարելի ա կուննիլինգուսի մասնագետ դառնալ? Ես էլ եմ ուզում:

  2. ուղակի րնկերություն անել չգիտի…
    ամեն շրջապատի մեջ մտնում ու մերվումա

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s